تحلیل تکنیکال، سنگ بنای معاملات در بازارهای مالی، متکی بر این فرض است که قیمتها در الگوهای قابل پیشبینی حرکت میکنند. در میان ابزارهای بیشمار موجود، نقاط محوری (Pivot Points) به عنوان یکی از قدیمیترین، قویترین و کاربردیترین ابزارهای شناسایی سطوح حمایت و مقاومت دینامیک شناخته میشوند. این ابزار به ویژه در بازار پرنوسان و ۲۴ ساعته فارکس، به معاملهگران کمک میکند تا نقاط عطف احتمالی قیمت را در طول یک روز معاملاتی یا یک دوره زمانی مشخص، پیشبینی کنند. این مقاله به تشریح انواع Pivot Points و نحوه بهکارگیری مؤثر آنها در استراتژیهای روزانه فارکس میپردازد.
Pivot Points سطوحی از قیمت هستند که بر اساس دادههای روز قبل (یا دوره قبلی) محاسبه میشوند و نشاندهنده تعادل احتمالی بین خریداران و فروشندگان برای دوره جاری هستند. اهمیت اصلی آنها در این است که سطوح را عینی و پیشبینیشده ارائه میدهند، برخلاف سطوح حمایت و مقاومت دستی که ممکن است ذهنی باشند.
فرمول اصلی محاسبه یک نقطه محوری (PP) بر اساس قیمتهای حداکثر (High)، حداقل (Low) و بسته شدن (Close) دوره قبل است:
این نقطه محوری به عنوان خط مرکزی عمل میکند و سطوح بعدی حمایت (S) و مقاومت ® از آن مشتق میشوند.
در حالی که فرمول اصلی ساده است، چندین مدل پیشرفتهتر برای انطباق با اهداف مختلف معاملاتی توسعه یافتهاند:
این مدل از ضرایب فیبوناچی برای تعیین فاصله سطوح حمایت و مقاومت از نقطه محوری مرکزی استفاده میکند. این ضرایب معمولاً شامل ۰.۳۸۲، ۰.۶۱۸ و ۱.۶۱۸ هستند.
مزیت: این مدل به دلیل ارتباط قوی ضرایب فیبوناچی با ساختار بازار، اغلب واکنش قویتری از بازار نشان میدهد و برای شناسایی اهداف قیمتی پس از شکست سطح PP ایدهآل است.
سطوح کاماریلا برای معاملهگرانی طراحی شدهاند که به دنبال معاملات کوتاهمدت یا Range-Bound هستند. این مدل چهار سطح حمایت (S3 تا S1) و چهار سطح مقاومت (R1 تا R4) دارد و به طور خاص، سطوح R3/S3 و R4/S4 به عنوان نقاط برگشت قوی در نظر گرفته میشوند.
مزیت: تمرکز قوی بر شناسایی بازارهای خنثی (Range) و نقاطی که قیمت احتمالاً از آنها باز خواهد گشت.
این مدل نسبت به مدل کلاسیک، وزن بیشتری به قیمت بسته شدن میدهد و برای معاملات روزانه (Day Trading) محبوب است. فرمولها کمی پیچیدهتر هستند اما سطوح R1، S1، R2 و S2 اغلب به عنوان نقاط ورود/خروج دقیقتر عمل میکنند.
مزیت: دقت بالا در تعیین سطوح ورود اولیه در ابتدای سشن معاملاتی.
نحوه استفاده از این سطوح به استراتژی کلی معاملهگر بستگی دارد. سه رویکرد اصلی در زیر شرح داده شده است:
این استراتژی زمانی اجرا میشود که قیمت در ابتدای روز در بین سطوح R1 و S1 (یا در نهایتاً R2 و S2) گیر کرده باشد.
این استراتژی زمانی به کار میرود که قیمت در زمان باز شدن سشنهای اصلی (لندن یا نیویورک) از PP فراتر رود.
برای افزایش اطمینان، معاملهگر باید سطوح PP را با تحلیلهای تایم فریم بالاتر ترکیب کند (MTFA).
برای اعتبارسنجی سطوح، استفاده همزمان از اندیکاتورها توصیه میشود:
سطوح قیمتی کلیدی ابزاری ضروری برای هر تریدر فارکس است که به دنبال ساختاری عینی برای تصمیمگیریهای روزانه خود است. چه به دنبال معامله در محدودههای قیمتی باشید و چه قصد دنبال کردن روندها را داشته باشید، این سطوح قیمتی کلیدی، نقاط عطف و اهداف بالقوهای را فراهم میکنند. موفقیت در استفاده از آنها نیازمند تمرین، انتخاب نوع صحیح Pivot Point متناسب با استراتژی و ترکیب آن با تحلیلهای کلانتر (مانند MTFA) است.